حمله كرد ، خداوند عزّ وجلّ دو فرشته را مأمور ساخت تا مَعَدّ بن عدنان را برداشتند و او را در ارمينيّه فرود آوردند و زمانى كه اين واقعه پايان يافت خداوند او را به سرزمين تهامه بازگرداند . و مىگويد وقتى تجاوزگرى بخت نَصّر در بلاد مغرب ، خاتمه يافت ، او به سرزمين خود بازگشت . در مكه و اطراف آن ، دايىهاى معدّ بن عدنان ، از جرهمىها حضور داشتند كه واليان و كارگزاران مكه بودند و كسانى از ايشان هنوز هم در آنجا بودند . وى با آنان ادامهء زندگى داد و آنها به او زن دادند و از او زن گرفتند و از لشكريان بخت نصر ، گزندى كه به ديگران رسيد ، به او و جرهمىها و كسانى كه با ايشان بودند ، نرسيد . نابت بن اسماعيل و ولايت بر بيت اللَّه الحرام ازرقى نقل مىكند كه : « جدّم از سعيد بن سالم ، و او از عثمان بن ساج نقل كرده كه گفت : ابن‌اسحاق پس از بيان شرح‌حال فرزندان اسماعيل چنين آورده است : نابت بن اسماعيل تا هنگامى كه خداوند اراده كرده بود بر خانهء كعبه ولايت يافت ، تا آن كه از دنيا رفت . پس از وى ، مضاض بن عمرو جُرهُمى كه « جدّ مادرى » نابت بود ، عهده دار اين سمت گرديد و نوهء دخترىاش ، نابت و ديگر پسران اسماعيل را گرد آورد و همگى با جدّ مادرى ، يعنى مضاض بن عمرو و با دايىهايشان ؛ يعنى پسران مضاض كه از جُرهُم بودند ، مجموعهء واحدى را تشكيل دادند .